domingo, 29 de mayo de 2011

Sopra o vento que vén do oeste,
pra levar as augas do
rupestre.

Sopra o vento cara o leste,
pra despexalo ceo de nubes
ardentes.

Busca a imaxe do reflexo salvaxe que
 enfoca a ver a nosa fauna sen
liñaxe.

Busca na árbore o paxaro un recuncho
do abstracto onde ficar
intacto.

Agóchase o escrito do lugar que o
apodera o frío
sin cesar.

****************

Gaivotas branquiñas,
que andades perdidas,
ficade quietiñas na veira da ría.

Ventiño rieiro que andas alboroteiro
controla o teu ego que te empuxa sen freos.

Frío invernizo que impregna enfermizo,
conxela o momento cando o sexa
preciso.

No hay comentarios:

Publicar un comentario