domingo, 29 de mayo de 2011

La montaña.

As montañas, as grandes eminencias do terreO.
Que galego non coñeceu a montaña?
Que galego non quixo subir á cima pra sentir a súa chamada?
A ti Galiza miña amada escríboche esta entrada...
Simbólica a imaxe da montaña alonxada,
Simbólico o proposito de querer alcanzala...
Non me deixes montaña,
senon verte a ti lonxana.
Non me des máis que a túa presenza innata.
Deixame buscar o camiño que a ti me chama.
Deixame chegar á túa cima pra nunca máis baixala.


***********************


Mi inspiración es el medio de mi transmitir. Tu encuentro en mi me hace seguir .No hay final que puedo finalizarlo pero si comienzo que pueda empezarlo. Tu necesidad me emerge sino te apoderas de ella y mi debilidad se presenta cuando no te siento, por eso quiero sentirte siempre, siempre en mí.

No hay comentarios:

Publicar un comentario